Het komt allemaal goed

Ben jij  die ouder van een student in het hoger onderwijs die al een tweede of misschien wel een derde studie gaat beginnen (zonder de ander afgemaakt te hebben…)? Of van die student die op jouw vraag of hij of zij de verslagen al heeft ingeleverd standaard antwoord: “bijna”?

Dan is de kans groot dat je je weleens afvraagt hoe dat verder moet.

people-2557396_1920

Ik weet dat. Ik begrijp dat. Ik was zo’n ouder.

Diploma's

Was….want afgelopen vrijdag mochten we bij de officiële diploma-uitreiking van onze jongste zijn. Hij is al ruim een half jaar afgestudeerd en aan het werk, maar een feestelijke afsluiting was wel op zijn plek.

Nu zijn we ouders van vier zoons met een hbo of wo diploma op zak én ze hebben allemaal een baan.

Hobbels

Natuurlijk schrijf ik dit als trotse moeder, maar ik schrijf het vooral om jou een hart onder de riem te steken. De weg naar de huidige status kende namelijk best wat hobbels.

Zoals veel studenten, en dan ook vooral jongens, hebben ze het niet in één keer binnen vier jaar afgerond. En alleen de laatste heeft ook het diploma behaald van de eerste studie waaraan hij begon. De oudste via de route hbo-mbo (met diploma) -weer hbo, nummer twee diploma van studie nummer twee, nummer drie van studie nummer drie en nummer vier heeft het dus gewoon wat gerekt.

Ambitie

Bij de diploma-uitreiking van vrijdag was er sprake van een groep vroegstudeerders en langstudeerders. De eerste groep had al binnen het schooljaar alles af kunnen ronden. Bijna allemaal meisjes én met behoorlijk hoge cijfers. De groep langstudeerders (dat ben je al na 4 jaar en 3 maanden) waren vooral jongens.

Ze bestaan dus wel, dacht ik. Jongeren die vol ambitie en passie een opleiding volgen. Geweldig! Ik kan daarvan genieten. Ik ken hun verhalen niet maar ik hoop dat ze ook verder van het leven hebben genoten. Mijn jongens wel. Het duurde alleen wat langer voor ze wisten wat ze nu wilden.

Vertrouwen

Het zijn prachtige mannen, lid van de zesjescultuur, met soms opeens een piek aan ambitie. Dat wist ik natuurlijk wel, en ik wist ook wel dat het goed zou komen. Maar er waren momenten dat ik dat vertrouwen toch echt wel even kwijt was. Want ze moeten het zelf doen, ze zijn immers volwassen, maar wat zou je als ouder toch graag je invloed uit willen oefenen!

Voor die momenten deel ik mijn verhaal. Zodat jij dan aan mijn jongens kunt denken en er vertrouwen in kunt houden. Want echt, het komt meestal uiteindelijk allemaal goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *